สี่ทางเลือก หยุดน้ำเหมืองข้ามพรมแดน

น้ำเหมืองเดินทางอย่างไร

น้ำทิ้งและหางแร่จากเหมืองในฝั่งเมียนมาไหลลงแม่น้ำกก (สีส้มในภาพ) ผ่านพรมแดนเข้าสู่ท่าตอน ตะกอนโลหะหนักตกสะสมท้องน้ำ และเมื่อน้ำท่วม ตะกอนถูกพาเข้าพื้นที่เพาะปลูก2 เลือกทางเลือกด้านบนเพื่อดูว่าแต่ละทางดักตะกอนที่จุดไหน

ฝั่งเมียนมา · ที่เหมืองแต่ละแห่ง

ทางเลือกที่ 1: บ่อดักตะกอนและปรับสภาพน้ำกรด ที่เหมืองทุกแห่ง

ติดตั้งบ่อดักตะกอนและระบบปรับน้ำจากกรดให้เป็นกลางที่ตัวเหมืองแต่ละแห่ง ตกตะกอนโลหะหนักและหางแร่ตั้งแต่แหล่งกำเนิด

ต้องชั่งน้ำหนัก: ต้องทำซ้ำราว 1,000 เหมือง และขึ้นกับการยอมรับของฝั่งเมียนมา

ฝั่งเมียนมา · ที่ต้นน้ำ ก่อนเข้าไทย

ทางเลือกที่ 2: เขื่อนหรือบ่อตกตะกอนขนาดใหญ่ที่ต้นน้ำ

ปล่อยให้เหมืองระบายน้ำทิ้งเหมือนเดิม แต่สร้างเขื่อนหรือบ่อตกตะกอนขนาดใหญ่บนลำน้ำในฝั่งเมียนมา ก่อนน้ำไหลเข้าประเทศไทย

ต้องชั่งน้ำหนัก: เหมืองยังปล่อยน้ำทิ้งต่อ และต้องสร้างในเขตเมียนมา

ฝั่งไทย · ที่ชายแดนท่าตอน

ทางเลือกที่ 3: ใช้ทุ่งน้ำท่วมถึงท่าตอนเป็นบ่อดักตะกอนธรรมชาติ

ในฝั่งไทยที่ชายแดนท่าตอน ใช้พื้นที่ลุ่มน้ำท่วมถึงเป็นบ่อดักตะกอนขนาดใหญ่ เบี่ยงน้ำให้ตกตะกอนก่อนไหลกลับสู่แม่น้ำกก

ต้องชั่งน้ำหนัก: ทำได้ในเขตไทย แต่ต้องใช้พื้นที่ลุ่มกว้าง และต้องจัดการตะกอนที่สะสม

ฝั่งไทย · ก่อนเข้าพื้นที่เกษตร

ทางเลือกที่ 4: บ่อดักตะกอนก่อนเข้าคลองชลประทาน และกรองผ่านตลิ่ง

ทำบ่อดักตะกอนที่จุดรับน้ำชลประทานก่อนน้ำเข้าพื้นที่เกษตร ร่วมกับการกรองผ่านตลิ่ง (riverbank filtration) ใช้น้ำใต้ดินระดับตื้นที่ถูกกรองผ่านชั้นดิน

ต้องชั่งน้ำหนัก: ปกป้องดินและพืชในพื้นที่เกษตร แต่น้ำในแม่น้ำยังมีตะกอนปนเปื้อน